İnce Şeyler Atlası

  Yıl 2012. İzmir açıklarında küçük bir balıkçı teknesi. Ayaklarını uzatsan değecek kadar kıyıya yakın. İçinde kadın, çocuk, bebek 61 "kaçak" göçmen. Yakalanma korkusuyla onları kamaraya kilitleyen ve kaçan bir kaptan. Sonuç kilitler ardında boğularak can veren insanlar. Bu korkunç olayı şahit olanlardan öğrenen İrfan Alış başlıyor acının türküsünü yazmaya. "Bu şarkının yazılması iyi bir şey değil. Eğer ben bu şarkıyı yazdıysam, bu olay olmuşsa bu bile başlı başına yası tutulması gereken bir şey" diyor bir röportajında. Zaten şarkının en dramatik yerinde şöyle sesleniyor dinleyenlere; Keşke anlattıklarım yalan olsa... 

"Ne erkek olmak hüner ne kadın olmak Vallahi çok zor değil sırf insan olmak" Yıllar önce çalıştığı fabrikada haklarını elde etmek için yakılan kadınların aleviyle aydınlanan bir gün 8 Mart. O gün öldürülen kadınlarla başlayan mücadelede çok haklar elde edildi, çok başarılar kazanıldı, çok kazanımlar sağlandı fakat bugün bile yaşadığımız acı aynı. Yitip giden, hikayesi yarım bırakılan binlerce kadının yası dinmek bilmiyor. Ağıtlarımıza her gün yeni isimler ekleniyor. Anneler, kız kardeşler, evlatlar, çocuklar yok oluyor.