BİR CAN'A DOKUNMAK
Okulların tam olarak açılmasının ardından iki hafta geçti. İlk iki hafta süren okula uyum, alışma, düzen oturtma çabalarının ardından kafamı toparlayıp yazmanın başına oturabildim bugün. Artık yeni öğrencilerimi de kısmen daha iyi tanıyor, işime daha odaklı şekilde devam edebiliyorum. Aslında özellikle geçen haftalar içinde yaşananlardan sonra öyle çok sorguladım ki... (Aslında her yıl olduğu gibi) "Neden bu işi yapıyorum? Bu mesleği hakkıyla yapamıyorum. Daha kendi potansiyelimi gösterebileceğim bir işim olamaz mıydı? Her yıl aynı şeyleri yaşamaktan sıkıldım." gibi beynimi kurcalayan onlarca cümle ile mücadele ettim. Tüm bu sorgulamaların sonu sadece bir zorunluluk olması ötesinde gerçekten inandığım değerlere en uygun ve olmam gereken yerde olduğumu hatırladığım için ferahlatıcı bir noktaya geldi nihayet. Ve sezon başında yeniden okuduğum kitabımdan bahsetmenin de vakti gelmişti.